গৌতম বুদ্ধই এদিন গছ এডালক নমস্কাৰ কৰি আছিল। যেতিয়া তেওঁৰ এজন শিষ্যই এই কথা দেখিলে, তেতিয়া তেওঁ আচৰিত হ'ল। তেওঁ বুদ্ধক ক'লে, "ঈশ্বৰ! আপুনি এই গছডালক কিয় নমস্কাৰ কৰিছে?

শিষ্যজনৰ কথা শুনি বুদ্ধই ক'লে, 'এই গছজোপাক নমস্কাৰ কৰাৰ ফলত কিবা অপ্ৰীতিকৰ ঘটনা হৈছে নেকি?'

শিষ্যজনে বুদ্ধৰ উত্তৰ শুনি ক'লে, "নহয়, ঈশ্বৰ। সেয়া নহয়, কিন্তু আপোনাৰ দৰে এজন মহান ব্যক্তিয়ে কিয় এই গছজোপাক নমস্কাৰ কৰিছে দেখি মই আচৰিত হৈছোঁ। যেতিয়া আপুনি নমস্কাৰ কৰে তেতিয়া সি আপোনাক সঁহাৰি দিব পাৰে নে প্ৰসন্নতা ব্যক্ত কৰিব পাৰে।"

গৌতম বুদ্ধই গছক সন্মান কৰাৰ কাৰন

বুদ্ধই অলপ হাঁহিলে আৰু ক'লে, "শিষ্য! তোমাৰ চিন্তাধাৰা ভুল। গছজোপাই মোক উত্তৰ দিব নোৱাৰিব পাৰে, কিন্তু যিদৰে প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ শৰীৰৰ এটা ভাষা আছে, ঠিক তেনেদৰে প্ৰকৃতি আৰু গছবোৰৰো এটা বেলেগ ভাষা আছে। যেতিয়া সিহঁতক সন্মান কৰা যায়, তেতিয়া সিহঁতেও সুখ আৰু কৃতজ্ঞতা দুয়োটাই প্ৰকাশ কৰে। এই গছৰ তলত বহি মই সাধনা কৰিছো, ইয়াৰ পাতবোৰে মোক শীতলতা দিছে, মোক সূৰ্যৰ ৰশ্মিৰ পৰা সুৰক্ষিত কৰিছে। প্ৰতিমুহূৰ্ততে এই গছডালে মোক সুৰক্ষা দিছে।

ইয়াৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰাটো মোৰ কৰ্তব্য। সকলোৱে সদায়ে প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞ হোৱা উচিত, কিয়নো প্ৰকৃতিয়ে এজন ব্যক্তিক এক সুন্দৰ আৰু স্বচ্ছল জীৱন প্ৰদান কৰে। তুমি এই গছজোপালৈ চোৱা যে ই মোৰ কৃতজ্ঞতা আৰু ধন্যবাদ অতি সুন্দৰভাৱে গ্ৰহণ কৰিছে আৰু ইয়াৰ প্ৰতিক্ৰিয়াস্বৰূপে, ই মোক কৈছে যে ই প্ৰতিজন ব্যক্তিক সকলো ধৰণে সেৱা আগবঢ়াই যাব।

যেতিয়া শিষ্যজনে বুদ্ধৰ কথাত গছজোপাৰ ফালে চালে, তেতিয়া তেওঁ অনুভৱ কৰিলে যে সচাকৈয়ে গছজোপা এক অনন্য উল্লাসত দোলখাই আছে আৰু ইয়াৰ লৰচৰ কৰা পাত, ডাল আৰু ফুলে এক আশ্চৰ্যকৰ মানসিক শান্তি প্ৰদান কৰিছে। এই কথা দেখি শিষ্যজনে নিজেই গছজোপাৰ সন্মানত নমস্কাৰ কৰিলে।

(আশা কৰোঁ আপুনি  “গছৰ সন্মান” লিখনিটো পঢ়ি ভাল পাইছে। যদি আপুনি লিখনিটো পঢ়ি ভাল পাইছে, তেন্তে ইয়াক আপোনাৰ বন্ধুবৰ্গৰ সৈতে share কৰক। আপোনাৰ মূল্যৱান সময় উলিয়াই লিখনিটো পঢ়াৰ বাবে আপোনাক বহুত বহুত ধন্যবাদ। লগতে কিবা দিহা পৰামৰ্শ বা কিবা জানিব লগীয়া থাকিলে আমাৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক।)