পদ্মপুৰাণত কোৱা হৈছে, ‘যিজনে জন্ম লয়, তেওঁৰ মৃত্যু নিশ্চিত। সেয়ে মৃত্যুক ভয় কৰাৰ পৰিৱৰ্তে সৎকৰ্মৰ দ্বাৰা মৃত্যুক শুভ কৰি তোলাৰ প্ৰয়াস কৰা উচিত।

মাছমৰীয়াৰ মৃত্যুৰ ভয়

জৈন সাধু আচাৰ্য্য তুলসীয়ে এটা বোধ কথা শুনোৱা কৰিছিল, এজন মাছমৰীয়াই সাগৰৰ পৰা মাছ ধৰি বিক্ৰী কৰি জীৱিকা উপাৰ্জন কৰিছিল। এদিন এজন বণিক আহি তেওঁৰ কাষতে বহিল। তেওঁ সুধিলে, 'বন্ধু, তোমাৰ দেউতা আছে নেকি?'

তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘নাই, তেওঁক সাগৰত এটা ডাঙৰ মাছে খাই পেলাইছিল।’ তেওঁ পুনৰ সুধিলে, ‘আৰু আপোনাৰ ডাঙৰ ভাইটি? 'মাছমৰীয়াজনে উত্তৰ দিলে, 'নাও ডুব যোৱাৰ বাবে তেওঁ সাগৰত ডুবিল।'

বণিকজনে আকৌ সুধিলে, ‘ককা আৰু খুড়াৰ মৃত্যু কেনেকৈ হ’ল?’ মাছমৰীয়াজনে ক’লে যে তেওঁলোকো সাগৰত ডুবি মৃত্যু হৈছিল। এই কথা শুনি বণিকজনে ক’লে, ‘বন্ধু, এই সাগৰ তোমালোকৰ বিনাশৰ কাৰণ, তথাপি তুমি আহি সাগৰত মাছ মাৰা। মৃত্যুলৈ ভয় নাই নেকি তোমাৰ?

মাছমৰীয়াজনে ক’লে, ‘ভাই, মৃত্যু যিদিনা আহিব লাগে, সেইদিনা আহিবই৷ তোমাৰ পৰিয়ালৰ কোনো সদস্য, ককা, আজোককা, দেউতা এই সাগৰলৈ কেতিয়াবা আহিছে নেকি। তথাপিও তেওঁলোক সকলোৰে মৃত্যু হ’ল। মৃত্যু কেতিয়া আহে, কেনেকৈ আহে কোনেও বুজিব নোৱাৰে। তেন্তে অপ্ৰয়োজনীয়ভাৱে মৃত্যুক ভয় কিয় কৰিব লাগে?

মহাবীৰৰ বাণী

ভগৱান মহাবীৰে কৈছিল, ‘नाणागमो मच्चुमुहस्य अत्थि’ অৰ্থাৎ মৃত্যু যিকোনো দুৱাৰৰ পৰা আহিব পাৰে, গতিকে মৃত্যুৰ ভয়ৰ পৰা কেৱল জ্ঞানী লোকেহে পৰিত্ৰাণ পাব পাৰে।

(আশা কৰোঁ আপুনি লিখনিটো পঢ়ি ভাল পাইছে। যদি আপুনি লিখনিটো পঢ়ি ভাল পাইছে, তেন্তে ইয়াক আপোনাৰ বন্ধুবৰ্গৰ সৈতে share কৰক। আপোনাৰ মূল্যৱান সময় উলিয়াই লিখনিটো পঢ়াৰ বাবে আপোনাক বহুত বহুত ধন্যবাদ। লগতে কিবা দিহা পৰামৰ্শ বা কিবা জানিব লগীয়া থাকিলে আমাৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক।)