মৃত্যুদণ্ড
বিজাপুৰৰ চুলতান ইছমাইল আদিলশ্বাহে আশংকা কৰিছিল যে ৰজা কৃষ্ণদেৱ ৰায়ে তেওঁৰ অঞ্চল ৰাইচুৰ আৰু মদকল ঘূৰাই ল'বলৈ আমাক আক্ৰমণ কৰিব। তেওঁ শুনিছিল যে অৱশ্যে ৰজাই তেওঁৰ সাহসিকতাৰে কোদিভাডু, কোণ্ডপল্লী, উদয়গিৰ
বিজাপুৰৰ চুলতান ইছমাইল আদিলশ্বাহে আশংকা কৰিছিল যে ৰজা কৃষ্ণদেৱ ৰায়ে তেওঁৰ অঞ্চল ৰাইচুৰ আৰু মদকল ঘূৰাই ল'বলৈ আমাক আক্ৰমণ কৰিব। তেওঁ শুনিছিল যে অৱশ্যে ৰজাই তেওঁৰ সাহসিকতাৰে কোদিভাডু, কোণ্ডপল্লী, উদয়গিৰ
পৃথিৱীৰ সকলো আপচুতাই যদি ক’লা বৰণ সানি যায়হি তথাপি সেই সৌন্দৰ্য্যৰ ছায়া কল্পনাৰপৰা মচ খাই নায়ায়। সেই সৰু টিলাটি, তাৰ তলত সেউজীয়া কোমল বননিখনি, ওখ ওখ গছকেজুপি, বিশাল সেই ফটফটীয়া জোলৰ লুইতখনি, তাৰ
(এক) আহল-বহল পথাৰখনৰ সিমূৰে এখন গোপচাৰ। গোপচাৰৰ সিফালে গহীন হাবি। দুপৰীয়া সদায় সেই গোপচাৰৰ পৰা এটি মতলীয়া বনগীতৰ সুৰ কোনোবা গ’ৰখীয়াৰ পেঁপাৰ মাজেদি ওলাই সেইফালে যোৱা বাটৰুৱাক এখন্তেকৰ কাৰণে ৰখায়
লুইতৰ পাৰত পৰ্বতৰ ওচৰৰ সৰু গাঁওখনি। দূৰত নিজৰাৰ কাষত সৰু পঁজা। চৰাইৰ গান, নিজৰাৰ কুলুধ্বনি, গছৰ ছাঁ, শ্যামল-শস্যক্ষেত্ৰ--চাৰিওফালে কেৱল শোভা--কেৱল সঙ্গীত। সন্ধিয়া যেতিয়া বেলিটিয়ে বিদায় লৈ পশ্চিম