বিজাপুৰৰ চুলতান ইছমাইল আদিলশ্বাহে আশংকা কৰিছিল যে ৰজা কৃষ্ণদেৱ ৰায়ে তেওঁৰ অঞ্চল ৰাইচুৰ আৰু মদকল ঘূৰাই ল'বলৈ আমাক আক্ৰমণ কৰিব। তেওঁ শুনিছিল যে অৱশ্যে ৰজাই তেওঁৰ সাহসিকতাৰে কোদিভাডু, কোণ্ডপল্লী, উদয়গিৰি, শ্ৰীৰঙ্গপট্টিনম, উমত্তুৰ আৰু শিৱসমুদ্ৰম জয় কৰিছিল।

চুলতানে ভাবিছিল যে এই দুখন চহৰ বচাবলৈ একমাত্ৰ উপায় হ'ল ৰজা কৃষ্ণদেৱ ৰায়ক হত্যা কৰা। তেওঁ তেনালীৰামৰ পুৰণি সহপাঠী আৰু তেওঁৰ মামাৰ সম্পৰ্কীয় কনকৰাজুক এক বৃহৎ পুৰষ্কাৰৰ প্ৰলোভন দি কামটো কৰিবলৈ প্ৰলোভিত কৰিলে।

কনকৰাজু তেনালীৰামৰ ঘৰত উপস্থিত হ'ল। তেনালীৰামে তেওঁৰ বন্ধুক মুকলি হৃদয়েৰে আদৰণি জনালে। তেওঁ তেওঁক যথেষ্ট সন্মান দিলে আৰু তেওঁক তেওঁৰ ঘৰত ৰাখিলে।

এদিন তেনালীৰাম কামৰ বাবে বাহিৰত থাকোতে কনকৰাজুৱে তেনালীৰামৰ ফালৰ পৰা ৰজালৈ এটা বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰিলে- "যদি আপুনি এই সময়ত মোৰ ঘৰলৈ আহে, মই আপোনাক অনন্য বস্তু এটা দেখুৱাম যিটো আপুনি আপোনাৰ জীৱনকালত কেতিয়াও দেখা নাই।"

ৰজা কোনো অস্ত্ৰ অবিহনে তেনালীৰামৰ ঘৰত উপস্থিত হ'ল। হঠাতে, কনকৰাজুৱে তেওঁক চুৰিৰে আঘাত কৰিলে। চুৰিখনে ৰজাক আঘাত কৰাৰ আগতেই, তেওঁ তেওঁৰ হাতখন জোৰেৰে খামুচি ধৰিলে। একে সময়তে, ৰজাৰ দেহৰক্ষীৰ মুৰব্বীয়ে কনকৰাজুক ধৰি তাতেই মৃত্যু ঘটালে।

আইন অনুসৰি, যিজনে ৰজাক হত্যা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে, তেওঁক আশ্ৰয় দিয়া ব্যক্তিজনক মৃত্যুদণ্ড দিয়া হয়। তেনালীৰামকো মৃত্যুদণ্ড দিবলৈ আদেশ দিয়া হ'ল। তেওঁ ৰজাৰ ওচৰত দয়াৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে।

ৰজাই ক'লে, 'ৰাজ্যৰ নিয়মৰ বিপৰীতে গৈ মই তোমাক ক্ষমা কৰিব নোৱাৰোঁ।' তুমি তোমাৰ ঘৰত সেই দুষ্টজনক আশ্ৰয় দিছিলা। তুমি মোৰ পৰা কেনেকৈ ক্ষমা আশা কৰিব পাৰা? হয়, এয়া হ'ব পাৰে যে তুমি নিজেই সিদ্ধান্ত লোৱা তোমাক কেনেধৰণে মৃত্যুদণ্ড দিব লাগে?'

"মোক বৃদ্ধাৱস্থাৰ মৃত্যু লাগে মহাৰাজ," তেনালীৰামে ক'লে।

সকলোৱে আচৰিত হ'ল। ৰজাই হাঁহি ক'লে, "তেনালীৰাম এইবাৰো বাছিল।"