সপ্ত চিৰঞ্জীৱীৰ ৰহস্য- Mystery of 7 Immortal || Part-1
পুৰাণত কোৱা হৈছে, अश्वत्थामा बलिर्व्यासो हनुमांश्च विभीषणः।कृपः परशुरामश्च सप्तैते चिरंजीविनः॥ সপ্ত চিৰঞ্জীৱীৰ ৰহস্যহনুমানহনুমান চিৰঞ্জীৱী কিয়?বৰ্তমান সময়ত হনুমান ক’ত আছে? অৰ্থাৎ হিন্দু পৌৰা
পৌৰাণিক
পুৰাণত কোৱা হৈছে, अश्वत्थामा बलिर्व्यासो हनुमांश्च विभीषणः।कृपः परशुरामश्च सप्तैते चिरंजीविनः॥ সপ্ত চিৰঞ্জীৱীৰ ৰহস্যহনুমানহনুমান চিৰঞ্জীৱী কিয়?বৰ্তমান সময়ত হনুমান ক’ত আছে? অৰ্থাৎ হিন্দু পৌৰা
ভাগৱতী দেৱীৰ ভ্ৰামৰী ৰূপঃ ভাগৱতী দেৱীয়ে দেৱতাসকলক সহায় কৰাৰ উদ্দেশ্যে নানা সময়ত নানা প্ৰকাৰৰ অৱতাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। ভ্ৰামৰী দেৱীৰ অৱতাৰ গ্ৰহণ কৰি দেৱীয়ে দেৱতাসকলক অৰুণ নামৰ ৰাক্ষসটোৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছ
ৰক্তবীজৰ আতংকমহাকালীৰ দ্বাৰা ৰক্তবীজক বধ ভাগৱতী দুৰ্গাৰ দহটা অৱতাৰৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল- মহাকালী। যাৰ ভয়ংকৰ তথা কালী ৰূপটোৰ জন্ম অসুৰৰ বিনাশৰ বাবে হৈছিল। এয়াই সেই একমাত্ৰ শক্তি যাক কালেও ভয় কৰে।
মানৱী ৰূপত থকা ভগৱান গণেশৰ একমাত্ৰ মন্দিৰ সাধাৰণতে, সকলো মন্দিৰত ভগৱান গণেশৰ গজমুখ ৰূপৰ মূৰ্তি স্থাপন কৰা হয়। কিন্তু দক্ষিণ ভাৰতৰ এটা মন্দিৰ ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম। এয়া হৈছে তামিলনাডুত অৱস্থিত আদি বিনায়
নল দময়ন্তীৰ অমৰ প্ৰেম কাহিনী নৈষধ দেশত বীৰসেন নামৰ এজন ৰজা আছিল। বীৰসেনৰ পিছতে তেওঁৰ পুত্ৰ নলে সেই দেশত ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁ দেখাত খুব সুন্দৰ তথা গুণবান আছিল। তেওঁ সকলো ধৰণৰ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰতে
শিশু ধ্ৰুৱ কেনেকৈ ধ্ৰুৱতৰা হ'ল? স্বয়ম্ভুৱ মনু আৰু শতৰূপাৰ দুজন পুত্ৰ আছিল- প্ৰিয়ৱত আৰু উত্তনপদ। উত্তনপদৰ সুনীতি আৰু সুৰুচী নামৰ দুগৰাকী পত্নী আছিল। ৰজা উত্তনপদৰ সুনীতিৰ পৰা ধ্ৰুৱ আৰু সুৰুচীৰ পৰ
ৰাৱণক তেওঁৰ সময়ৰ শ্ৰেষ্ঠ পণ্ডিত আৰু তপস্বী বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ কু-কৰ্মৰ বাবে তেওঁৰ পাণ্ডিত্যয়ো তেওঁক ৰক্ষা কৰিব পৰা নাছিল সেয়া বেলেগ কথা। ৰাৱণৰ বিষয়ে বহুতো গ্ৰন্থত বৰ্ণনা পোৱা যায়। এনে কিছুম
হনুমানৰ বিষয়ে বিশ্বাস কৰা হয় যে তেওঁ এজন চিৰ ব্ৰহ্মচাৰী। কিন্তু ভাৰতৰ কিছুমান ঠাইত বিশেষকৈ তেলেংগানাত হনুমানক বিবাহিত বুলি গণ্য কৰা হয়। এই অঞ্চলসমূহত প্ৰচলিত বিশ্বাস অনুসৰি হনুমানৰ পত্নীৰ নাম সুৱৰচ
গয়া জিলা বিহাৰৰ ৰাজধানী পাটনাৰ পৰা প্ৰায় 104 কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত। ধৰ্মীয় দৃষ্টিকোণৰ পৰা, গয়া কেৱল হিন্দুসকলৰ বাবেই নহয়, বৌদ্ধধৰ্ম অনুসৰণ কৰা সকলৰ বাবেও শ্ৰদ্ধাশীল। বৌদ্ধ ধৰ্মৰ অনুগামীসকলে ই
আমি সৰুৰে পৰা মহাভাৰতৰ কাহিনী শুনি আহিছো, দূৰদৰ্শনত চাইছোঁ, তথাপিও আমি সকলোৱে মহাভাৰতৰ বিষয়ে বেছি নাজানো কাৰণ বেদৱ্যাসৰ দ্বাৰা লিখা মহাভাৰত এখন অতি ডাঙৰ গ্ৰন্থ, ইয়াত এক লাখ শ্লোক আছে। আজি মই আপোনাক
পঞ্চাং অনুসৰি, প্ৰতিবছৰে কাতি মাহৰ কৃষ্ণ পক্ষৰ ত্ৰয়োদশী তিথিৰ দিনা ধনন্তৰী ত্ৰয়োদশী উদযাপন কৰা হয়। প্ৰবাদ অনুসৰি, সেই দিনটোত ভগৱান ধনন্তৰী সমুদ্ৰ মন্থনৰ ফলত ওলাই আহিছিল। সেয়েহে, এই দিনটোত ভগৱান ধন
আজি মই আপোনালোকক মহাভাৰতৰ সৈতে সম্পৰ্কিত এটা ঘটনা কওঁ য'ত পাঁচজন পাণ্ডৱে তেওঁলোকৰ মৃত পিতৃ পাণ্ডুৰ শৰীৰৰ মাংস খাইছিল, তেওঁলোকে কিয় এনে কৰিছিল জানিবলৈ, আমি প্ৰথমে পাণ্ডৱসকলৰ জন্মৰ বিষয়ে জানিব লাগিব।