Explore our collection of Assamese stories, essays, and literary works
Uncategorized
ভূমিকা: বিজ্ঞানৰ জয়যাত্ৰাৰ লগে লগে ক্ৰমাৎ উন্মোচিত হ’বলৈ ধৰিছে প্রকৃতিৰ অফুৰন্ত ৰহস্য। এটা সময়ত যি প্ৰকৃতিয়ে মানুহৰ ওচৰত অসীম ৰহস্যৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল, আজি তাক ভেদ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে বিজ্ঞা
Uncategorized
ভূমিকা: স্বৰাজোত্তৰ কালৰ ভাৰতৰ কৰ ব্যৱস্থাৰ এটা উল্লেখযোগ্য সংযোজন হ’ল দ্ৰব্য আৰু সেৱা কৰ (Goods and Service Tax) বা GST ব্যৱস্থাৰ প্রৱর্তন। ২০১৭ চনৰ জুলাই মাহৰ ১ তাৰিখৰ পৰা সমগ্ৰ দেশতে এই নতুন কৰ ব্
Uncategorized
ভূমিকা: পৃথিৱীত বিনিময় ব্যৱস্থাৰে আৰম্ভ হৈছিল প্রথম গ্রাহকৰ জীৱন। প্রয়োজনীয় সামগ্ৰীৰ বাবে সদায় মানুহ আনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। পুৱা চকু মেলাৰ পৰা ৰাতি বিছনাত পৰালৈকে প্ৰতিটো মুহুৰ্ততে আমি হৈ থাকো একোজন
এটা মানুহে এদেশৰ পৰা আন এখন দেশত বেচিবলৈ এজাক ছাগলী লৈ গৈছিল। বাটত যাওঁতে জাকৰে ছাগলী এজনী এঠাইত উজুটি খাই পৰি খোৰা হৈ পৰিলত মানুহটোৱে তাইক তাতে এৰি থৈ আনবোৰ ছাগলী লৈ গুচি গ'ল। সি য'ত খুৰী ছাগলীজনী এৰ
এটা বোন্দামেকুৰী লাহে-লাহে আৰু এন্দুৰ, চৰাই আদি ধৰিব নোৱাৰা হলত খোৱাৰ দুখত পৰিল। এদিন সি মনে-মনে এটা বুধি সাজি, এঘৰৰ চোতালত পৰি থকা ধানখেৰৰ পকোৱা বিৰিয়া এটা দেখি তাকে তাৰ ডিঙিত সুমাই লৈ হাবিলৈ গ'ল। এট
(১) বান্দৰ শিয়ালে সখি বন্ধাই আলিৰ কাষত আছে। বিয়াৰ গাখীৰ কলৰ ভাৰী দেখা পালে পাছে॥ বান্দৰে বোলে, “শিয়াল সখি! বুধি এটা কৰি। খাব লাগিল গাখীৰ-কল কৰি লৰালৰি৷৷” শিয়ালে কলে, “জোপাৰ মাজত লুকাওঁ সাজু হ
Uncategorized
ভূমিকা: নাৰী, মাতৃ-ভগ্নী-প্ৰাণাধিকা প্রিয়া, সৃষ্টি চৰাচৰৰ আধাৰ নাৰী। নাৰীৰ অবিহনে আমাৰ পৃথিৱী হৈ পৰিব শূন্য। জননী, মাতৃ, ৰক্ষাকৰ্তাৰূপে পৃথিৱীত জীৱৰ বসতি সম্ভৱ কৰি তুলিছে নাৰীয়ে। নাৰীবিহীন পৃথিৱী ম
Uncategorized
আৰম্ভণি: বিমুদ্রাকৰণ হ’ল মুদ্রাকৰণৰ বিপৰীত। মুদ্রাকৰণে কোনো ছপা নোট বা মোহৰক বিশেষ মূল্য প্ৰদান কৰি তাক মুদ্ৰাৰ মর্যাদা প্ৰদান কৰে। মুদ্রাকৰণ নহ’লে সেই ছপা কাগজৰ কোনো মূল্য নাই। আনহাতে বিমুদ্রাকৰণে ই
এসময়ৰ কথা, এজন ব্যৱসায়ী ৰজা কৃষ্ণদেৱ ৰয়ৰ ৰাজ্যলৈ দূৰৱৰ্তী দেশ ইৰাণৰ পৰা আহিল। মহাৰাজে ব্যৱসায়ীজনক অতিথি হিচাপে আদৰণি জনালে। তেওঁ অতিথিৰ বাবে বিভিন্ন ধৰণৰ ব্যঞ্জন আৰু সুস্বাদু খাদ্য বনোৱাৰ আদেশ দি
বহু দিনৰ আগৰ কথা। বিজয়নগৰ নামৰ এখন ৰাজ্য আছিল। কৃষ্ণদেৱ ৰয় তাত ৰজা আছিল। তেওঁ সদায়ে তেওঁৰ প্ৰজা আৰু ৰাজ্যৰ সুখ আৰু শান্তিৰ বাবে কাম কৰিছিল। তেওঁৰ ৰাজ্যত তেনালিৰাম নামৰ এজন মন্ত্ৰীও আছিল, তেওঁ অতি চ
পৃথিৱীৰ সকলো আপচুতাই যদি ক’লা বৰণ সানি যায়হি তথাপি সেই সৌন্দৰ্য্যৰ ছায়া কল্পনাৰপৰা মচ খাই নায়ায়। সেই সৰু টিলাটি, তাৰ তলত সেউজীয়া কোমল বননিখনি, ওখ ওখ গছকেজুপি, বিশাল সেই ফটফটীয়া জোলৰ লুইতখনি, তাৰ
(এক) আহল-বহল পথাৰখনৰ সিমূৰে এখন গোপচাৰ। গোপচাৰৰ সিফালে গহীন হাবি। দুপৰীয়া সদায় সেই গোপচাৰৰ পৰা এটি মতলীয়া বনগীতৰ সুৰ কোনোবা গ’ৰখীয়াৰ পেঁপাৰ মাজেদি ওলাই সেইফালে যোৱা বাটৰুৱাক এখন্তেকৰ কাৰণে ৰখায়
