অন্তিম ইচ্ছা
বিজয়নগৰৰ ব্ৰাহ্মণসকল বৰ লোভী আছিল। তেওঁলোকে সদায় বিভিন্ন অজুহাতত ৰজাৰ পৰা ধন সংগ্ৰহ কৰিছিল। ৰজাৰ উদাৰতাৰ অযথা সুবিধা লোৱাটো তেওঁলোকৰ নিত্য কৰ্তব্যত পৰিণত হৈছিল। এদিন ৰজা কৃষ্ণদেৱ ৰায়ে ব্ৰাহ্মণসকলক ক
All Stories
Explore our collection of Assamese stories, essays, and literary works
এটা ৰাক্ষস 'গয়াসুৰ'ৰ বাবেই গয়া মোক্ষস্থলী হৈছিল।
গয়া জিলা বিহাৰৰ ৰাজধানী পাটনাৰ পৰা প্ৰায় 104 কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত। ধৰ্মীয় দৃষ্টিকোণৰ পৰা, গয়া কেৱল হিন্দুসকলৰ বাবেই নহয়, বৌদ্ধধৰ্ম অনুসৰণ কৰা সকলৰ বাবেও শ্ৰদ্ধাশীল। বৌদ্ধ ধৰ্মৰ অনুগামীসকলে ই
মহাভাৰতৰ দহটা নুশুনা কাহিনী
আমি সৰুৰে পৰা মহাভাৰতৰ কাহিনী শুনি আহিছো, দূৰদৰ্শনত চাইছোঁ, তথাপিও আমি সকলোৱে মহাভাৰতৰ বিষয়ে বেছি নাজানো কাৰণ বেদৱ্যাসৰ দ্বাৰা লিখা মহাভাৰত এখন অতি ডাঙৰ গ্ৰন্থ, ইয়াত এক লাখ শ্লোক আছে। আজি মই আপোনাক
সমুদ্ৰ মন্থনৰ সময়ত উদ্ভৱ হোৱা ১৪ টা ৰত্নৰ পিছত লুকাই থকা অৰ্থ:-
পঞ্চাং অনুসৰি, প্ৰতিবছৰে কাতি মাহৰ কৃষ্ণ পক্ষৰ ত্ৰয়োদশী তিথিৰ দিনা ধনন্তৰী ত্ৰয়োদশী উদযাপন কৰা হয়। প্ৰবাদ অনুসৰি, সেই দিনটোত ভগৱান ধনন্তৰী সমুদ্ৰ মন্থনৰ ফলত ওলাই আহিছিল। সেয়েহে, এই দিনটোত ভগৱান ধন
বুধ গ্ৰহ-Mercury Planet
বুধ গ্ৰহক Mercury Planet বুলিও কোৱা হয়। বুধ সূৰ্যৰ আটাইতকৈ নিকটতম গ্ৰহসমূহৰ এটা। সূৰ্যৰ আটাইতকৈ ওচৰত থকা বুধ হৈছে সৌৰজগতৰ সকলো গ্ৰহৰ ভিতৰত দ্বিতীয় গৰম গ্ৰহ। সৌৰজগতৰ আটাইতকৈ গৰম গ্ৰহটো হৈছে শুক্ৰ গ্ৰ
পাণ্ডৱসকলে তেওঁলোকৰ মৃত পিতৃৰ শৰীৰৰ মাংস কিয় খাইছিল?
আজি মই আপোনালোকক মহাভাৰতৰ সৈতে সম্পৰ্কিত এটা ঘটনা কওঁ য'ত পাঁচজন পাণ্ডৱে তেওঁলোকৰ মৃত পিতৃ পাণ্ডুৰ শৰীৰৰ মাংস খাইছিল, তেওঁলোকে কিয় এনে কৰিছিল জানিবলৈ, আমি প্ৰথমে পাণ্ডৱসকলৰ জন্মৰ বিষয়ে জানিব লাগিব।
দেৱৰ্ষি নাৰদ মুনিৰ বান্দৰ ৰূপ
দেবৰ্ষি নাৰদ এগৰাকী অতি তপস্বী আৰু জ্ঞানী ঋষি আছিল। যাৰ জ্ঞান আৰু তপস্যাৰ প্ৰশংসা মাতৃ পাৰ্বতীও কৰিছিল। এদিনাখন পাৰ্বতীয়ে শিৱৰ আগত নাৰদ মুনিৰ জ্ঞানৰ প্ৰশংসা কৰিবলৈ ধৰিলে। তেতিয়া শিৱই পাৰ্বতীক ক'লে যে
ৰাৱণৰ পূৰ্বজন্মৰ কাহিনী
ৰাৱণ তেওঁৰ পূৰ্বৰ জন্মত ভগৱান বিষ্ণুৰ দ্বাৰপাল আছিল, কিন্তু এটা অভিশাপৰ বাবে, তেওঁ তিনিটা জন্মৰ বাবে ৰাক্ষস বংশত জন্ম গ্ৰহণ কৰিব লগা হৈছিল। আজি এই প্ৰবন্ধটোত, মই আপোনালোকক ৰাৱণৰ দুটা পূৰ্বজন্ম আৰু এটা
লাহৰী
লাহৰী-প্ৰথম আধ্যা- পামপুৰ অসমত “মানৰ দিন” এটা বৰ আপদীয়া যুগান্ত। অসমীয়াৰ মনত আজিকালি তাৰ বিবৃতি সাধুকথাৰ নিচিনা হে হৈছে। সেই আপদৰ কথা নজনা বা নুশুনা মানুহ এতিয়া নাই বুলিলেও বঢ়াই কোৱা নহয়। আজিও স
মানুহৰ জন্মকাহিনী-কামেং সীমান্তৰ সাধু
মানুহৰ জন্মকাহিনী আজিৰ পৰা বহুদিন আগতে পৃথিৱীত কোনাে মানুহ-দুনুহ নাছিল। সেই সময়ত মানুহ বুলিব পৰা একমাত্র প্রাণী আছিল আৱা। তাৰ গােটই দেহা ভালুকৰ দৰে দীঘল দীঘল নােমেৰে ভৰা আছিল। দেখিবলৈও সি আছিল বৰ কু
ৱীলহেল্ম কনৰাড ৰৱেণ্টজেন
ঊনৈশ শতিকাৰ মাজভাগ মানৰ পৰা য়ুৰােপৰ পৰীক্ষাগাৰবিলাকত এটা বিষয়ৰ গভীৰ গৱেষণা চলিছিল। বিষয়টোৰ নাম আছিল ‘গেছৰ মাজেদি বিদ্যুৎ পৰিবহণ’। এই গৱেষণাই পদার্থবিজ্ঞানৰ কেইবাটাও দিশ মুকলি কৰিলে। ক’বলৈ গ'লে, আধু
ৰাইট ভ্রাতৃদ্বয়
চৰাইৰ দৰে আকাশত উৰাৰ আগ্রহ মানুহৰ অতি পুৰণি। তাহানি কালৰ হিন্দু আৰু গ্রীক উপকথাবিলাকত মানুহে আকাশত উৰাৰ কল্পনাৰ কথা পােৱা যায়। নাৰদৰ ঢেকীৰ কথা কোনে নাজানে? পিছৰ যুগৰ বহুতাে মানুহে আনকি পিঠিত কৃত্রিম