Explore our collection of Assamese stories, essays, and literary works
এদিন আকবৰে বীৰবলক ক'লে– “মই যােৱা দিনবােৰৰ ভিতৰত বেছিভাগ দিনতে তােমাক কিবা নহয় কিবা দিছোঁ। আজি মই সেই সকলােবােৰ ফিৰাই পাব বিচাৰোঁ। তুমি মােক সকলােবােৰ ঘূৰাই দিব পাৰিবানে?” বীৰবলে ক'লে– “পাৰিম জাহাপন
বাদছাহ আকবৰে পৰশমনি পােৱা বুলি এবাৰ দিল্লীত প্রচাৰ হ’ল। ক্রমে ক্রমে সেই গুজব চাৰিওফালে বিয়পি পৰিল। অৱশেষত এই বাতৰি ভাৰতৰ বাহিৰতো প্ৰচাৰ হ’ল। ফলত কেইবাখনাে দেশৰ ৰজা আৰু ৰজাৰ প্রতিনিধিয়ে পৰশমনি চাবলৈ
আকবৰ বাদছাহৰ দৰবাৰত চতুৰ বীৰবলে অতি কঠিন সমস্যাৰ সমাধান কৰি নিজৰ বৌদ্ধিক প্রতিভা আৰু বিচক্ষণতাৰ পৰিচয় দিয়াৰ কথা ভাৰতৰ বাহিৰৰ ৰজা সকলৰ মাজতাে বিয়পি পৰিল। তেতিয়া এজন ৰজাই আকবৰলৈ চিঠি লিখি সুধিলে- “শ
বাদছাহ আকবৰে এদিন আবেলি ফুলনিত ঘূৰি ফুৰি আছিল। জাকমককৈ ফুলি থকা বিভিন্ন ৰঙৰ ফুলবােৰৰ শােভা চাই থাকোতে হঠাৎ আকবৰৰ চকুত পৰিল ফুলনিৰ মাজত থকা দুই এডাল ঘাঁহবন। সেইবােৰ তেতিয়া তেওঁ উঘালিব ধৰিলে। সেই সময়
বাদছাহ আকবৰে চিকাৰ কৰি ভাল পাইছিল। চিকাৰ কৰিবলৈ গ’লে তেওঁ লগত লৈ গৈছিল বীৰবলক। কিন্তু বীৰবলে চিকাৰ কৰা কামটো ভাল পােৱা নাছিল। কাৰণ চিকাৰত অকাৰণতে বহু জীৱজন্তুক বধ কৰা হয়। ভাল নাপালেও বাদছাহৰ আদেশত বী
আকবৰৰ দৰবাৰত এদিন বিচাৰ চলি আছে। তেনে অৱস্থাত দুজনী তিৰােতাই পৰস্পৰে কাজিয়া কৰি কৰি দৰবাৰত প্ৰৱেশ কৰিলে। এজনী তিৰােতাৰ কোলাত এটা সদ্যজাত কেছুৱা। কোলাত কেছুৱা নথকা জনীয়ে গােচৰ দিলে— “জাহাপনা, এইটো মা
আকবৰৰ দৰবাৰত দুজন গায়ক আছিল। এজনৰ নাম লাভ, আনজনৰ নাম কাপুৰ। এদিন দৰবাৰ চলি থাকোতে সামান্য কথাত বাদছাহে লাভ আৰু কাপুৰক খং কৰি সেই মুহূৰ্ততে তেওঁৰ ৰাজ্যৰ পৰা বাহিৰ হৈ যাবলৈ হুকুম দিলে। সেই হুকুম শুনি দ
দৰবাৰৰ কাম শেষ হােৱাত এদিন আকবৰে আমােদ কৰিবলৈ দৰবাৰীসকলক ক'লে – “এতিয়া মই আপােনালােকক এটা সাঁথৰ সুধিম। যিজনে সঠিক উত্তৰ কব পাৰিব তেওঁকে ইনাম দিয়া হ’ব।” আকবৰৰ কথাত দৰবাৰীসকলে আনন্দ বােধ কৰিলে। হাঁহি
এজন ধনী মানুহৰ ঘৰত চাৰিজন চাকৰ আছিল। সেই চাৰিজন চাকৰেই ধনী মানুহজনৰ ঘৰত পহৰা দি তেওঁৰ বিশাল সম্পত্তি ৰক্ষা কৰি থাকে। এদিন মানুহজনৰ ঘৰত কিছুমান মূল্যবান সম্পত্তি চুৰি হ’ল। মানুহজনে চাকৰ কেইজনক সন্দেহ ক
এবাৰ দুজন মল্ল যােদ্ধাই যুদ্ধ কৰাৰ আগতে এটা চুক্তি কৰি লৈছিল। চুক্তিটো আছিল– যিজন হাৰে সেইজনে দেহৰ এক কেজি মাংস কাটি জয়ী হােৱা জনক দিব। দুয়ােজনে সেই চুক্তি মানি লৈ যুদ্ধ কৰিলে। অৱশেষত এজনৰ পৰাজয় হ’
এখন গাঁৱৰ প্রতিবেশী দুটা পৰিয়ালৰ এঘৰৰ মূৰব্বীজন আছিল অতি চালাক চতুৰ। অনটো পৰিয়ালৰ মুৰব্বীজন আছিল হিচাবী লােক। আজেবাজে খৰচ নকৰে। অলপ অলপকৈ সাঁচি ৰাখে। এনেদৰে সাঁচি ৰাখােতে ৰাখােতে তাৰ জমা হ'লগৈ দুই হ
বীৰবলৰ ঘৰলৈ এদিন এজন মানুহ আহিল। মানুহজন বীৰবলৰ চিনাকি। মানুহজনে বীৰবলক জনালে যে সি বৰ বিপদত পৰিছে। এহেজাৰ টকাৰ খুব দৰকাৰ। সেইবাবে সি বীৰবলৰ পৰা এহেজাৰ টকা ধাৰলৈ বিচাৰিলে। এমাহৰ পিছত টকাখিনি পৰিশােধ ক
