স্বামী ৰামকৃষ্ণ পৰমহংশই দক্ষিণেশ্বৰ মন্দিৰত বহি থকা ভক্তসকলক প্ৰবচন দি আছিল। পত্নীৰ সৈতে এজন দোকানীয়ে তেওঁৰ সৎসঙ্গৰ বাবে আহিছিল।

সৎসঙ্গৰ পিছত তেওঁ পৰমহংসক সুধিলে, ‘সাংসাৰিক বন্ধনত থাকি ঈশ্বৰৰ কৃপা লাভ কৰি জীৱনক সাৰ্থক কৰি তুলিব পাৰিনে?

ৰামকৃষ্ণ পৰমহংশৰ উত্তৰ

পৰমহংসই ক’লে, “পৃথিৱীত ঈশ্বৰক পূজা কৰা মানুহ ঋষি-সন্ন্যাসী কম, গৃহস্থহে বেছি। তেওঁলোকে ভাল কৰ্ম আৰু ভক্তিৰ দ্বাৰাই জীৱন সফল কৰি তোলে।

পৰিয়ালৰ প্ৰতি সকলো কৰ্তব্য পালন কৰক, কিন্তু মনটো ঈশ্বৰৰ ভক্তিত বৰ্তাই ৰাখক। যিজন ব্যক্তিয়ে নিজৰ পিতৃ-মাতৃ, পত্নী আৰু সন্তানক প্ৰেম নকৰে, তেওঁ ঈশ্বৰক কেনেকৈ প্ৰেম কৰিব পাৰে?”

পৰমহংশৰ উপদেশ

পৰমহংসই আৰু কলে, “জীৱৰ প্ৰতি দয়ালু হোৱা, অসহায়-দৰিদ্ৰ আৰু মূক জীৱ-জন্তু আৰু চৰাইৰ সেৱা কৰা, ঈশ্বৰৰ প্ৰতি গভীৰ বিশ্বাস আৰু প্ৰেম থকাটো গৃহস্থৰ কৰ্তব্য।

গুণ, সততা আৰু কৰ্তব্য এনে উপায়, যিবোৰে গৃহস্থৰ লোক-পৰলোক দুয়োটাকে শুধৰণি কৰাৰ ক্ষমতা ৰাখে। পৰিয়াল আৰু সাংসাৰিক কাম-কাজত যাতে প্ৰভুক পাহৰি নাযায়, তাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিব লাগে। জীৱনৰ প্ৰকৃত উদ্দেশ্য হৈছে ঈশ্বৰৰ প্ৰতি ভক্তি।”

শেষত তেওঁ ক’লে, “ঈশ্বৰক পাবলৈ, ভাল মানুহৰ সৎসঙ্গ, সম্প্ৰীতি, নম্ৰতা আৰু সহানুভূতিৰ ভাৱনা থকাটো প্ৰয়োজনীয়।” এই কথাখিনি শুনি ব্যক্তিজনৰ কৌতুহল সমাধান হ'ল।

(আশা কৰোঁ আপুনি  “সেৱাৰ দ্বাৰা কল্যাণ” লিখনিটো পঢ়ি ভাল পাইছে। যদি আপুনি লিখনিটো পঢ়ি ভাল পাইছে, তেন্তে ইয়াক আপোনাৰ বন্ধুবৰ্গৰ সৈতে share কৰক। আপোনাৰ মূল্যৱান সময় উলিয়াই “সেৱাৰ দ্বাৰা কল্যাণ” লিখনিটো পঢ়াৰ বাবে আপোনাক বহুত বহুত ধন্যবাদ। লগতে কিবা দিহা পৰামৰ্শ বা কিবা জানিব লগীয়া থাকিলে আমাৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক।)