সাধু-20. মন্মথ সঞ্জীৱনী
ৰজাভােজে পুনৰ সিংহাসন অধিগ্রহণ কৰিবলৈ আহি একেখিনি কথাৰ সন্মুখিন হ’ল। মন্মথ সঞ্জীৱনী নামৰ পুতলা এটাই জীৱন্ত হৈ ৰজাক ক'লে, হে ৰাজন, সিংহাসনত বহাৰ পূর্বে মােৰ কাহিনী এটা শুনক। ৰজাৰ অনুমতি লাভ কৰি পুতলাটো
বত্ৰিশ পুতলাৰ সাধু
সাধু-19. শৃংগাৰ কলিকা
সম্পূর্ণ ঊনৈশ দিনৰ মূৰত মহাৰাজ ভােজ পুনৰ আহি সেই বিচিত্র সিংহাসনৰ সন্মুখত উপস্থিত হ’ল। তাৰ পিছত তেওঁ সিংহাসনত বহিবলৈ আয়ােজন কৰি প্ৰথমটো খােজ দিয়াৰ লগে-লগে শৃংগাৰ কলিকা নামৰ পুতলাটোৱে বাধা দি ক'লে, হ
সাধু-18. বিলাসৰসিকা
১৮ সংখ্যক দিনৰ দিনাও ৰজা বিফল হ’ল। এই বাৰাে ১৮ সংখ্যক পুতলাটোৱে এটা নতুন কাহিনী লৈ তেওঁৰ সন্মুখত উপস্থিত হল। পুতলাটোৱে এইদৰে কাহিনীটো আৰম্ভ কৰিলে- মণিপুৰত বাস কৰা গােবিন্দ শর্মা নামৰ নীতিশাস্ত্রবিদ ব
সাধু-17. মদন সুন্দৰী
সােতৰ সংখ্যক দিনাখন পুনৰ ৰজা ভােজে সিংহাসন আৰােহন কৰাৰ উদ্দেশ্যে আগবাঢ়ি আহিল। প্ৰথমটো খােজ দিয়াৰ লগে-লগে মদন সুন্দৰী নামৰ পুতলা গৰাকী জাগ্ৰিত হৈ ৰজাক বাধা দিলে। পুতলাটোই ৰজাক ক'লে, মহাৰাজ, সিংহাসনত
সাধু-16. হৰিমধ্যা
ষােল্লদিনৰ দিনা পুনৰ ৰজা ভােজ সিংহাসনৰ ওচৰত উপস্থিত হৈ ভৰিখন আগবঢ়াই দিয়াৰ লগে-লগে হৰিমধ্যা নামৰ পুতলাটো জীৱিত হৈ উঠিল আৰু ৰজাক বাধা দি অন্য এটা কাহিনী শুনিবলৈ পৰামর্শ দিয়ে। ৰজাইও শুনিবলৈ আগ্রহ প্রক
সাধু-15. নিৰুপমা
পিছদিনা আকৌ ৰজা ভােজে সিংহাসনত বহাৰ উদ্দ্যেশে উপস্থিত হ’ল আৰু সিংহাসনত উঠাৰ মানসেৰে ভৰিখন আগবঢ়াই দিলে। লগে-লগে নিৰুপমা নামৰ পুতলাটোৱে ৰজাক বাধা দি ক’লে যে সিংহাসনত তেওঁ বহাৰ পূর্বে অন্য এটা কাহিনী শু
সাধু-14. বিদ্যাৱতী
চতুর্দশ দিনাখন ৰজা ভােজে যেতিয়া সিংহাসনত বহিম বুলি আগবাঢ়িল। তেতিয়াই বিদ্যাৱতী নামৰ পুতলাটো জাগ্ৰত হৈ ৰজাক ক'লে- মহাৰাজ, সিংহাসনত বহাৰ পূর্বে মােৰ এই কাহিনীটো গুনক। তাৰ পিছতহে তাত বহিব। ইয়াকে কৈ সে
সাধু-13. জনমােহিনী
পিছদিনা পুনৰ ৰজা ভােজে সিংহাসন অধিগ্রহণৰ অৰ্থে নিজৰ ভৰি খন আগবঢ়াই দিয়ে। এইবাৰাে জনমােহিনী নামৰ পুতলাটোৱে বাধা দি ৰজাক অন্য এটা কাহিনী ক’বলৈ ধৰে— মহাৰাজ বিক্রমাদিত্যই এবাৰ ৰাজ্যশাসনৰ দায়িত্ব মন্ত্র
সাধু-12. প্রজ্ঞাৱতী
বাৰ দিনৰ মূৰত পুনৰ ৰজা ভােজ সিংহাসনৰ ওচৰলৈ আহি প্ৰজ্ঞাৱতী নামৰ পুতলাটোৰ বাধাৰ সন্মুখিন হ’ল। পুতলাটোৱে ৰজাক ক'লে, মহাৰাজ, সিংহাসনত বহাৰ আগতে এই কাহিনীটো গুনক। ৰজাৰ ইচ্ছাক সন্মান জনাই পুতলাটোৱে কাহিনীটো
সাধু-11. বিদ্যাধৰী
এইবাৰাে ৰজা ভােজে এনে ধৰণৰ আদৰ্শৰ সন্মুখিন হ'ল। ৰাজসিংহাসনত ভৰি থওতে বিদ্যাধৰী নামৰ পুতলাটো জীৱিত হৈ উঠিল আৰু ৰজাক সিংহাসনত বহাৰ পূর্বে অন্য এটা কাহিনী শুনিবলৈ উপদেশ দিলে। ৰজা থমকি ৰ'ল আৰু পুতলাটোৱে ত
সাধু-10. চণ্ডিকা
দশমদিনাও ভােজৰজা ব্যর্থ হ’ল। কাৰণ দশম পুতলা চণ্ডিকাই অন্য এটা কাহিনী ক’বলৈ জীৱন্ত সাজেৰে ৰজাৰ সন্মুখত উপস্থিত হ’ল। তেওঁ ৰজাক ক'লে— প্ৰথমতে মহাৰাজ কাহিনীটো শুনক, পিছত সিংহাসনত বহিব। ৰজাইও অনুমতি দিলে।
সাধু-9. কাম কলিকা
নৱমদিনাও একে ঘটনা ঘটিল। ৰজাক কামকলিকা নামৰ পুতলাই ক'লে, আপুনি সিংহাসন আৰােহন কৰাৰ পূর্বে মই ক'ব বিচৰা কাহিনীটো শুনক। ৰজা বিক্রমাদিত্যৰ ৰাজসভাৰ প্ৰধানমন্ত্রীগৰাকীৰ নাম আছিল ভটি, উপমন্ত্রীগৰাকীৰ নাম আছ