ৰঙা ময়ুৰ
ৰঙা ময়ুৰ ৰঙা ময়ুৰ বিজয়নগৰৰ ৰজা কৃষ্ণদেৱ ৰায়ে আশ্চৰ্যকৰ আৰু অসাধাৰণ বস্তু সংগ্ৰহ কৰিবলৈ বৰ ভাল পাইছিল। প্ৰতিজন সভাসদে তেওঁক সুখী কৰিবলৈ এনে আপুৰুগীয়া বস্তুৰ সন্ধানত আছিল, যাতে সেই ব
ৰঙা ময়ুৰ ৰঙা ময়ুৰ বিজয়নগৰৰ ৰজা কৃষ্ণদেৱ ৰায়ে আশ্চৰ্যকৰ আৰু অসাধাৰণ বস্তু সংগ্ৰহ কৰিবলৈ বৰ ভাল পাইছিল। প্ৰতিজন সভাসদে তেওঁক সুখী কৰিবলৈ এনে আপুৰুগীয়া বস্তুৰ সন্ধানত আছিল, যাতে সেই ব
নমস্কাৰ বন্ধুসকল, Stories World লৈ আপোনাক স্বাগতম। আজি আমি "ভূত আহিল- Assamese story" টোৰ জৰিয়তে এটা মনোৰম সাধু কবলৈ বিচাৰিছো। সেয়েহে, সাধুটোৰ সম্পূৰ্ণ ৰস পাবলৈ "ভূত আহিল- Assamese story" টো শেষলৈকে
আলীবাবা আৰু চল্লিশটা চোৰৰ কাহিনী বহুবছৰ আগৰ কথা। পাৰস্য দেশত আলিবাবা আৰু কাছিম নামৰ দুজন ভাতৃয়ে বসবাস কৰিছিল। দেউতাকৰ মৃত্যুৰ পিছৰে পৰা দুয়োজন ভাতৃয়ে একেলগে দেউতাকৰ ব্যৱসায় চলাব আৰম্ভ কৰিলে। কিন্ত
গৌতম বুদ্ধই গছক সন্মান কৰাৰ কাৰন গৌতম বুদ্ধই এদিন গছ এডালক নমস্কাৰ কৰি আছিল। যেতিয়া তেওঁৰ এজন শিষ্যই এই কথা দেখিলে, তেতিয়া তেওঁ আচৰিত হ'ল। তেওঁ বুদ্ধক ক'লে, "ঈশ্বৰ! আপুনি এই গছডালক কিয় নমস্কাৰ ক
এলেহুৱাৰ সমস্যা ৰজাৰ সমস্যা সমাধানৰ উপায়আশ্ৰমত জুইপ্ৰকৃত এলেহুৱা এসময় কথা। এখন ৰাজ্যৰ বহুতো লোক লাহে লাহে এলেহুৱা হৈ পৰিল। তেওঁলোকে যিকোনো ধৰণৰ কাম কৰাই বন্ধ কৰিলে। তেওঁলোকে আনকি নিজৰ বাবেও ৰন্ধা-
এটা মানুহে এদেশৰ পৰা আন এখন দেশত বেচিবলৈ এজাক ছাগলী লৈ গৈছিল। বাটত যাওঁতে জাকৰে ছাগলী এজনী এঠাইত উজুটি খাই পৰি খোৰা হৈ পৰিলত মানুহটোৱে তাইক তাতে এৰি থৈ আনবোৰ ছাগলী লৈ গুচি গ'ল। সি য'ত খুৰী ছাগলীজনী এৰ
এটা বোন্দামেকুৰী লাহে-লাহে আৰু এন্দুৰ, চৰাই আদি ধৰিব নোৱাৰা হলত খোৱাৰ দুখত পৰিল। এদিন সি মনে-মনে এটা বুধি সাজি, এঘৰৰ চোতালত পৰি থকা ধানখেৰৰ পকোৱা বিৰিয়া এটা দেখি তাকে তাৰ ডিঙিত সুমাই লৈ হাবিলৈ গ'ল। এট
(১) বান্দৰ শিয়ালে সখি বন্ধাই আলিৰ কাষত আছে। বিয়াৰ গাখীৰ কলৰ ভাৰী দেখা পালে পাছে॥ বান্দৰে বোলে, “শিয়াল সখি! বুধি এটা কৰি। খাব লাগিল গাখীৰ-কল কৰি লৰালৰি৷৷” শিয়ালে কলে, “জোপাৰ মাজত লুকাওঁ সাজু হ
এসময়ৰ কথা, এজন ব্যৱসায়ী ৰজা কৃষ্ণদেৱ ৰয়ৰ ৰাজ্যলৈ দূৰৱৰ্তী দেশ ইৰাণৰ পৰা আহিল। মহাৰাজে ব্যৱসায়ীজনক অতিথি হিচাপে আদৰণি জনালে। তেওঁ অতিথিৰ বাবে বিভিন্ন ধৰণৰ ব্যঞ্জন আৰু সুস্বাদু খাদ্য বনোৱাৰ আদেশ দি
বহু দিনৰ আগৰ কথা। বিজয়নগৰ নামৰ এখন ৰাজ্য আছিল। কৃষ্ণদেৱ ৰয় তাত ৰজা আছিল। তেওঁ সদায়ে তেওঁৰ প্ৰজা আৰু ৰাজ্যৰ সুখ আৰু শান্তিৰ বাবে কাম কৰিছিল। তেওঁৰ ৰাজ্যত তেনালিৰাম নামৰ এজন মন্ত্ৰীও আছিল, তেওঁ অতি চ
টোকোৰাই বিশ্বাসঘাতকতা কৰাৰ পিছত চৰাইবিলাকে দেখিলে যে সিহঁতক এজন ৰজা লগা হ’ল, নহ'লে আৰু নচলে। ইমানবিলাক চৰাইৰ ভিতৰত যেতিয়াই যাৰে যিহকে মন যায় সি তাকে কৰে, কাৰো হাকবচন কোনেও নুশুনে, কোনেও নেমানে। চুৰি
সত্য কালত আছিল বুঢ়া খেতিয়ক এটা। শিয়াল এটাই দেখিলে তাক কচুগুটি পোতা॥ ওচৰ চাপি সুধিলে শিয়ালে--“ককা! কি কৰিছা?” “কচু ৰুইছোঁ, নাতি?” বুঢ়াই কলে, “এই বইছা।” “নাই জনা ৰুব তুমি কচুগুটি ককা! প্ৰথমতে