এজন বুধিয়ক মানুহ আৰু এটা ভূত
এজন বুধিয়ক মানুহ আৰু এটা ভূত নমস্কাৰ বন্ধুসকল, Stories World লৈ আপোনাক স্বাগতম। আজি আমি ঈছপৰ সাধুৰ পৰা "এজন বুধিয়ক মানুহ আৰু এটা ভূত" নামৰ সাধুটো আপোনালোকৰ মাজলৈ লৈ আহিছোঁ। গতিকে সাধুকথাৰ এই মনো
এজন বুধিয়ক মানুহ আৰু এটা ভূত নমস্কাৰ বন্ধুসকল, Stories World লৈ আপোনাক স্বাগতম। আজি আমি ঈছপৰ সাধুৰ পৰা "এজন বুধিয়ক মানুহ আৰু এটা ভূত" নামৰ সাধুটো আপোনালোকৰ মাজলৈ লৈ আহিছোঁ। গতিকে সাধুকথাৰ এই মনো
এখন গাঁৱত এজন খেতিয়ক আছিল। এই খেতিয়কজনৰ এখন বিশাল খেতিপথাৰ থকাৰ লগতে ভালেমান পােহনীয়া জীৱ-জন্তু আছিল। খেতিয়কে তাৰ খেতিপথাৰ আৰু পােহনীয়া গৰু-গাই, হাঁহ-ছাগলীবােৰ ৰখিবৰ নিমিত্তে এজাক কুকুৰাে প্রতিপা
কোনাে এখন চহৰত এজন ঘোঁৰা ভাৰাত দিয়া ঘোঁৰা চহিচ বাস কৰিছিল। সি এদিনাখন তাৰ ঘোঁৰাটো ভাৰাত দি কিছু পইচা পাইছিল। পইচা পােৱাৰ পিছত চহিচৰ মনটোত আনন্দ লাগিছিল। সি মনতে ভাবিলে, ঘোঁৰাটো লােকক ভাৰালৈ দিও চোন জ
এদিনাখনৰ কথা। এখন হাবিত এজন চিকাৰীয়ে চৰাই ধৰাৰ ইচ্ছাৰে এখন ফান্দ পাতি তাত কিছুমান শস্য ছটিয়াই থৈ আহিল। চিকাৰীজনে ভাবিলে যে শস্যৰ লােভত নিশ্চয় গছৰ পৰা চৰাই নামি আহিব। সঁচাকৈ কিছুসময়ৰ পিছত এটা কপৌ চ
এদিনাখন এটা শিয়ালে হাবিৰ ইফালে-সিফালে ঘূৰি ফুৰোঁতে এজাক চিকাৰীৰ মুখামুখি হ’ল। চিকাৰীয়ে শিয়ালটোক মাৰিবলৈ খেদি লৈ ফুৰিলে। বেচেৰা শিয়ালটোৱে প্ৰাণৰ মায়াত দৌৰি দৌৰি গৈ গাঁৱত সােমাল আৰু এজন খৰিকটীয়াৰ
কাউৰী এটাই আহাৰ বিচাৰি বিচাৰি অতিপাত ভাগৰুৱা আৰু ভােকে পিয়াহে আতুৰ হৈ পৰিছিল। এটা সময়ত তাৰ অণ্ঠ-কণ্ঠ শুকাই গৈছিল। সি পিয়াহৰ পানী বিচাৰি এটা সৰােবৰৰ কাষত ৰ’লহি৷ ইয়াৰ পিছত শুদ্ধ শীতল জলেৰে তাৰ তৃষ্ণ
এঘৰ মানুহৰ এটা বৰ মৰমৰ ঘোঁৰা আছিল। ঘোঁৰাটো আছিল শুকুলা বৰণৰ সকলোৰে চকুত লগা। গৃহস্থই ঘোঁৰাটোক নিজৰ পুত্ৰৰ দৰে প্রতিপালন কৰিছিল। যাতে সি খাওঁতে, শোওঁতে কষ্ট নাপায় তাৰ বাবে ব্যৱস্থা কৰিছিল। এটা ডাঙৰ কা
এখন গাঁৱত এজন চিকাৰীয়ে বাস কৰিছিল। সেই চিকাৰীজনৰ আছিল এটা অতি পাকৈত আৰু সাহসী কুকুৰ। চিকাৰীজনে চিকাৰলৈ যাওঁতে সদায় কুকুৰটোক লগত লৈ যায়। যি কোনাে চিকাৰ দেখুৱাই দিলেই হ’ল, সি পলকতে গৈ চিকাৰটো ধৰি চিক
এখন গাঁও, কাষত এখন পাহাৰ, মাজেৰে এখন সৰু নৈ বৈ গৈছে। নৈখনৰ ওপৰত এখন সৰু সাঁকো। জীৱ-জন্তু আৰু মানুহবােৰে সেই সাঁকোখনেৰে নৈখন পাৰ হয়। সকলােৰে মাজত আছে সুন্দৰ বুজাবুজি। এজন আহি থাকিলে আনজন সিটো মূৰত ৰৈ
মূৰ্খ ছাগলী দুটাই যিখন সাঁকোৰ ওপৰত যুঁজ কৰি মৃত্যুবৰণ কৰিছিল, সেই একেখন সাঁকোৰ ওপৰতে অন্য এদিন দুটা ছাগলী একে সময়তে দুয়ােফালৰ পৰা আহিছিল। সিহঁত দুটাই মনেই কৰা নাছিল যে দুয়ােটাই একেসময়তে আহি সাঁকোখ
এদিন বেলি আৰু বতাহৰ মাজত নিজৰ শক্তি আৰু সামর্থক লৈ এখন তর্ক যুদ্ধ লাগিছিল। বতাহে কয় যে তেওঁৰহে বল বেছি, তেওঁতকৈ বলবান নাই। বেলিয়ে বতাহৰ কথাত ঘােৰ প্রতিবাদ জনাই ক'লে যে বেলিতকৈ জগতত কোনাে ডাঙৰ থাকিব
এখন গাঁৱত এজন মৌৰ বেপাৰী আছিল। সি বিভিন্ন বজাৰবােৰত খাটি মৌ বিক্ৰী কৰি ধন উপার্জন কৰিছিল। মৌৰ বাচনবােৰ অনা-নিয়া কৰাৰ সময়ত পৰুৱাবােৰে বেপাৰীজনক বৰ আমনি কৰিছিল। সেইকাৰণে তেওঁ মৌ নিয়া পাত্ৰবােৰ অতি সা