Explore our collection of Assamese stories, essays, and literary works
এদিন বীৰবলক সম্রাট আকবৰে সুধিলে– “বীৰবল তােমাৰ পৰিবাৰৰ হাতত কেইডাল চুৰী আছে কোৱাচোন। সঠিককৈ কব পাৰিলেহে পুৰস্কাৰ পাবা।” সমস্যাত পৰা যেন দেখুৱাই বীৰবলে উত্তৰ দিলে- “কেনেকৈ কম জাহাপনা, মই তেওঁৰ হাতৰ চু
এদিন ৰাতিপুৱা প্ৰাতঃ ভ্ৰমণত ওলাই গৈ বীৰবল উপস্থিত হ’ল এজন ধনী সদাগৰৰ ঘৰত। টকা-পইচা খৰচৰ ক্ষেত্ৰত সদাগৰ আছিল বৰ হিচাবী। তদুপৰি বহুত মানুহকে ঠগাই বহুত সম্পত্তিৰ মালিক হৈছিল। বীৰবলক সদাগৰজনে চিনি পােৱা ন
আকবৰৰ ৰাজ্যত এজন অতি সৎ ব্যক্তি আছিল। মানুহজন কিন্তু দুখীয়া আছিল। তথাপি কেতিয়াও মিছা কথা নকয় বুলি সকলােৱে জানিছিল। এদিন এই সৎ ব্যক্তিজনৰ ওচৰলৈ এজন অসৎ ব্যক্তি আহি | ক'লে– “আপুনি এটা গােচৰৰ সাক্ষী
এবাৰ সম্রাট আকবৰে জানিব পাৰিলে যে বীৰবলৰ নিজা মাটি নাই। সেইবাবে আকবৰে ক'লে – “বীৰবল, মই তােমাক মাটি দান কৰিম। সেই মাটিৰ তুমি কোনাে কৰ-কাটল দিব নালাগে।” আকবৰৰ ঘােষণা শুনি বীৰবল আনন্দিত হ’ল এই ভাবি যে
এদিন এজন দুখীয়া গায়ক পুৰস্কাৰৰ আশাত আকবৰৰ দৰবাৰলৈ আহিল। আকবৰে গান বাজনা ভাল পাইছিল। দুখীয়া গায়কজনক আকবৰে গান গাবলৈ অনুমতি দিলে। গায়কজনেও গান গালে। গান শুনি আকবৰ মােহিত হ'ল আৰু গায়কজনক নগদ টকা পু
আকবৰৰ দৰবাৰ চলি থকা অৱস্থাত দাৰৰক্ষীয়ে আহি খবৰ দিলে– “দৰবাৰৰ প্ৰৱেশ পথত এজন সাধু বহি আছে। সাধুই কথা নকয়। কি বিচাৰে, কাৰ লগত দেখা কৰিব খােজে – একো নকয়।” তেতিয়াই আকবৰ দৰবাৰৰ প্ৰৱেশ পথলৈ গ'ল। আকবৰে
আকবৰ বাদছাহৰ দৰবাৰ চলি আছিল। দৰবাৰত সেইদিনা আকবৰে জানিব বিচাৰিলে – “দিনৰ পােহৰত কি বস্তু নেদেখি, এই কথা আপােনালোকৰ কোনােবাই কব পাৰিবনে? কওঁতাজনৰ উত্তৰ দৰবাৰৰ সকলােৱে শুদ্ধ বুলি মানি ললে, যিজনে উত্তৰ দ
এজন বুধিয়ক মানুহ আৰু এটা ভূত নমস্কাৰ বন্ধুসকল, Stories World লৈ আপোনাক স্বাগতম। আজি আমি ঈছপৰ সাধুৰ পৰা "এজন বুধিয়ক মানুহ আৰু এটা ভূত" নামৰ সাধুটো আপোনালোকৰ মাজলৈ লৈ আহিছোঁ। গতিকে সাধুকথাৰ এই মনো
এখন গাঁৱত এজন খেতিয়ক আছিল। এই খেতিয়কজনৰ এখন বিশাল খেতিপথাৰ থকাৰ লগতে ভালেমান পােহনীয়া জীৱ-জন্তু আছিল। খেতিয়কে তাৰ খেতিপথাৰ আৰু পােহনীয়া গৰু-গাই, হাঁহ-ছাগলীবােৰ ৰখিবৰ নিমিত্তে এজাক কুকুৰাে প্রতিপা
কোনাে এখন চহৰত এজন ঘোঁৰা ভাৰাত দিয়া ঘোঁৰা চহিচ বাস কৰিছিল। সি এদিনাখন তাৰ ঘোঁৰাটো ভাৰাত দি কিছু পইচা পাইছিল। পইচা পােৱাৰ পিছত চহিচৰ মনটোত আনন্দ লাগিছিল। সি মনতে ভাবিলে, ঘোঁৰাটো লােকক ভাৰালৈ দিও চোন জ
এদিনাখন এটা শিয়ালে হাবিৰ ইফালে-সিফালে ঘূৰি ফুৰোঁতে এজাক চিকাৰীৰ মুখামুখি হ’ল। চিকাৰীয়ে শিয়ালটোক মাৰিবলৈ খেদি লৈ ফুৰিলে। বেচেৰা শিয়ালটোৱে প্ৰাণৰ মায়াত দৌৰি দৌৰি গৈ গাঁৱত সােমাল আৰু এজন খৰিকটীয়াৰ
এদিনাখনৰ কথা। এখন হাবিত এজন চিকাৰীয়ে চৰাই ধৰাৰ ইচ্ছাৰে এখন ফান্দ পাতি তাত কিছুমান শস্য ছটিয়াই থৈ আহিল। চিকাৰীজনে ভাবিলে যে শস্যৰ লােভত নিশ্চয় গছৰ পৰা চৰাই নামি আহিব। সঁচাকৈ কিছুসময়ৰ পিছত এটা কপৌ চ
