চোৰ আৰু কুকুৰ
এখন গাঁৱত এটা চোৰ আছিল। চোৰটোৱে অ'ত-ত'ত চোৰ কৰি পেট প্ৰৱর্তায়। দিনৰ পােহৰ আঁতৰি যােৱাৰ লগে-লগেই সি চুৰ কৰিবলৈ সাজু হয়। নিশাৰ অন্ধকাৰ তাৰ প্ৰিয়। এদিনাখন সি চুৰ কৰিবলৈ গাঁওখনৰ এঘৰত প্রৱেশ কৰিলে। ধনী
All Stories
Explore our collection of Assamese stories, essays, and literary works
সিংহ আৰু নিগনি-lion and mouse story
নমস্কাৰ বন্ধুসকল, Stories World লৈ আপোনাক স্বাগতম। আজি আমি আপোনালোকৰ মাজলৈ লৈ আহিছোঁ “সিংহ আৰু নিগনি-lion and mouse story” সাধুটো। সেয়েহে, সিংহ আৰু নিগনিৰ মনোৰম সাধুটো জানিবলৈ সাধুটো শেষলৈকে পঢ়ক। ধন্
সিংহৰ ভয়
কোনাে এখন হাবিত এটা প্রকাণ্ড সিংহ আছিল। সিংহটো আছিল বেছ হৃষ্ট-পুষ্ট। তথাপি তাৰ মনত আছিল এটা বৰ দুখ। সি ইমান শকত-আৱত হৈও সামান্য কুকুৰা এটাক ভয় কৰে। সি কথাটো সহজভাবে ল’ব নােৱাৰিলে। সেই কৰণে সি কথাটো
কুকুৰাৰ যুঁজ
বহুদিন আগৰ কথা। পূবে ধলফাট দিয়াৰ সময়তে এটা কুকুৰা ওলাই আহি সকলােকে ৰাতিপুৱাৰ জাননী দিলে আৰু নিজেও গৈ এটা জাবৰৰ দ’মত পােক, পৰুৱা আদি বিচৰাত ব্যস্ত হৈ পৰিছিল। জাবৰৰ দমটোত ইমানবােৰ পােক-পৰুৱা আছিল যে স
মাটিৰ তলৰ ধন
এখন গাঁৱত এজন বুঢ়াই তেওঁৰ চাৰি পুতেকৰ সৈতে বাস কৰিছিল। বুঢ়াজন আছিল সহজ-সৰল আৰু বৰ পৰিশ্ৰমী। আনহাতে বুঢ়াৰ পুতেক চাৰিজন আছিল বুঢ়াৰ বিপৰীত চৰিত্ৰৰ। সিহঁতে দিনৰ দিনটো অতি বহি ত’ত বহি কটায় আৰু বাপেকৰ
কৃপণৰ ধন
এসময়ত এখন গাঁৱত এজন অতি কৃপণ লােক আছিল। কৃপণজনে বহু কষ্ট কৰি ধন-সােণ উপার্জন কৰিছিল। তেওঁ ইমানেই কৃপণ আছিল যে তেওঁ আনক নেলাগে নিজৰ কামতে ধন খৰচ নকৰিছিল। তেওঁ ধন সাচোঁতে সাচোঁতে এটা সময়ত তেওঁৰ ইমান
বান্দৰ ৰজা
বহু বছৰ আগৰ ঘটনা। কোনাে এখন হাবিত ভালেমান জীৱ-জন্তুই বৰ সুখ-শান্তিৰে বাস কৰিছিল। সিহঁতৰ কোনাে ৰজা নাছিল যদিও নিয়ম শৃঙ্খলাৰ অভাৱ নাছিল। সিহঁতে কেতিয়াবা কেতিয়াবা হাবিৰ মাজত বিভিন্ন প্রতিযােগিতা আৰু ন
খেতিয়ক আৰু নেউল
এখন গাঁৱত এজন কৃষকে তাৰ ঘৈণীয়েক আৰু তাৰ এটি দহমহীয়া কেঁচুৱাৰ সৈতে বাস কৰিছিল। উক্ত খেতিয়কজনে এটা নেউল বৰ মৰমেৰে পােহপাল কৰিছিল। এদিনাখনৰ কথা, খেতিয়কজনক কেঁচুৱাটো ৰখিবলৈ দি তেওঁৰ ঘৈণীয়েক ওলাল কাপা
কণা হৰিণ
এসময়ত এখন সাগৰৰ পাৰত এটা ধুনীয়া নােদোকা হৰিণ আছিল। বেচেৰা হৰিণাটোৰ বাওঁ চকুটো আছিল কণা। কেৱল সি সোঁ চকুটোৰেহে দেখা পায়। সেইকাৰণে সি চৰিব গলে সদায় বাঁও চকুটো সাগৰৰ ফালে ৰাখে আৰু সোঁ চকুটো সাগৰৰ পাৰ
শিয়াল আৰু বগলী
এখন হাবিত এটা শিয়াল আৰু এটা বগলী তাৰ চুবুৰীয়া ৰূপত বাস কৰিছিল। শিয়ালটোৱে নিজকে বৰ টেঙৰ বুলি ভাবিছিল। সি তাৰ টেঙৰালি বগলীটোক দেখুৱাবলৈ মনস্থ কৰিছিল। শিয়ালে এদিন সেই উদ্দেশ্যে বগলীক তাৰ ঘৰলৈ নিমন্ত্
পৰুৱা আৰু ফৰিং
অতি শীতল এটি ৰাতিপুৱা। সেই দিনাৰ ৰাতিপুৱাটো আছিল অতি আমনি দায়ক। পৰুৱা এটাই একো কাম বন বিচাৰি নাপাই তাৰ ভঁৰাল ঘৰৰ মুখতে এখন আসন পাৰি লৈ জুপুকা মাৰি বহি আছিল। কিনকিনীয়া বৰষুণ দি আছিল বাবে সি বাহিৰলৈ য
মিছলীয়া গৰখীয়া
এসময়ত কোনাে এখন গাঁৱত এজন বৰ অঘাইতং ল’ৰাই বাস কৰিছিল। ল’ৰাজনৰ এটাই প্রধান কর্তব্য আৰু সেইটো হৈছে গাঁৱৰ গৰুবােৰ নি পাহাৰৰ নামনিত চৰাব লাগে। সি সুন্দৰকৈ বাঁহী বজাবও জানে। গতিকে দিনটো সি বাঁহী বজাই, হাঁ